SİHİRLİ ELLER (Yeteneklisin)

Bir varmış, bir yokmuş…
Yıldızların altında, çiçeklerin hışır hışır sallandığı huzurlu bir evde, dünyanın en yetenekli bebeği yaşarmış. Bu bebeğin iki tane minicik, yumuşacık ve çok marifetli eli varmış.  Anne, bebeğinin ellerini yavaşça kendi avucuna almış, onları nazikçe tutmuş, sevgiyle okşamış. Sonra gülümseyerek demiş ki: “Biliyor musun biriciğim, bu eller aslında sihirli. Senin ellerin dokunduğu her şeyi güzelleştirebilir, dünyayı sevgiyle değiştirebilir.”

Bir sabah, minik bebek bahçeye çıkmış. Toprağa dokunmuş: “Pıt pıt pıt.” Elleriyle küçük bir çukur açmış ve oraya bir sevgi tohumu bırakmış. Güneş usulca fısıldamış:
“Aferin sana minik kaşif! Senin ellerin iyilik ekmeyi biliyor.”

Annesi bebeğinin parmaklarını tek tek öpmüş ve yumuşak bir sesle söylemiş: “Sen çok yetenekli bir çocuksun. Ellerini kullanmayı, keşfetmeyi ve yaratmayı çok iyi biliyorsun. Zekân parmaklarının ucunda saklı; sen her şeyi öğrenebilirsin.”

Bebek yoluna devam ederken, yerde boynu bükülmüş minik bir oyuncak ayı görmüş. Hemen sihirli ellerini uzatmış, ayıyı yavaşça yerden kaldırmış ve ona sımsıkı sarılmış: “Pof!”

Ayıcık birden gülümsemiş, tüyleri parlamış.

Kuşlar cıvıl cıvıl ötmüş: “Cik cik! Cik cik!”
“Bakın! Bu bebeğin elleri ne kadar nazik, ne kadar şefkatli!”

Annesi bebeğinin avuç içlerini okşamış:
“Senin ellerin şifa veriyor biriciğim. Sen yardımsever ve merhametli bir çocuksun. Ellerini sevgiyle kullandıkça dünya daha güzel olacak.”

Bebek biraz daha yürümüş ve renkli boyalarını bulmuş. Elleriyle kâğıdın üzerine kocaman bir gökkuşağı çizmiş: “Hışşşşt, hışşşşt…”
Kırmızılar, maviler, yeşiller birbirine karışmış.

Rüzgâr neşeyle esmiş: “Vuhuuu!”
“Ne kadar yaratıcı, ne kadar meraklı bir bebek bu!”

Annesi gururla gülümsemiş:
“Senin hayal gücün çok geniş. Renkleri, sesleri ve hayatı kendi ellerinle keşfediyorsun. Sen bir yaratıcısın ve her gün yeni şeyler öğreniyorsun.”

Akşam olmuş, yıldızlar gökyüzünde pır pır parlamaya başlamış. Bebek yorulmuş, sihirli ellerini yavaşça yanına koymuş.

Annesi bebeğine sıkıca sarılmış, kalbinin üzerine küçük bir dokunuş bırakmış:
“Uyu benim güzel bebeğim. Bu eller yarın yine keşfedecek, öğrenecek ve sevgi dağıtacak. Sen çok değerlisin. Ben her zaman yanındayım, ellerim her zaman senin güvenliğin için burada.”

Bebek mışıl mışıl bir uykuya dalmış. Rüyasında sihirli elleriyle yıldızları topluyor, her birine birer gülücük bırakıyormuş.

Anne usulca fısıldamış:
“İyi uykular biriciğim. Seni koşulsuzca seviyorum.”