GİZEMLİ FOSİL

Bir varmış, bir yokmuş. Bir zamanlar yüksek dağların eteklerinde kurulmuş gizemli bir şehir olan Mardin’de Arjin adında akıllı bir çocuk yaşarmış. Arjin, gündüzleri toprakla oynamayı, kazılar yapmayı, taş toplamayı ve keşif yapmayı çok sever, gece olduğunda ise dedesinin yanına gider ve ondan dünyanın tarihi ve oluşumu hakkında büyüleyici hikayeler dinlermiş.  Bu akıllı çocuk ilerde arkeolog olmak istiyormuş çünkü en büyük tutkusu dinozorlarmış. Bu egzotik tarih öncesi hayvanlar hakkında daha çok şey bilmek istiyor hatta onlardan birini beslemenin hayalini kuruyormuş.

Günlerden bir gün Arjin, köyün yakınlarında keşif yaparken eski taş duvarların arasında oldukça gizemli bir mağara keşfetmiş. Mağara, tarihle dolup taşıyormuş. Duvarlarda eski yazılar ve şaşırtıcı resimler varmış. Arjin bu mağaranın içindeki sırları çözmek için sabırsızlanıyormuş, hemen kazı aletlerini ve fenerini yanına alarak mağaranın karanlık derinliklerine doğru inmeye başlamış. Mağaranın derinliklerinde gördüğü bir şey Arjin’i büyülü bir hazine avına sürüklemiş. Tozlu kaya tabakaları arasında parlayan bir şey varmış. Minik arkeolog hemen işe koyulmuş ve toprağı dikkatlice kazmaya başlamış.

Derinleştikçe, parlamalar altında ortaya çıkan şey, muazzam bir dinozor fosiliymiş. Milyonlarca yıl öncesinden kalma çok eski bir kemik parçasının bu taşlaşmış hali oldukça narin ve kırılganmış. Fosilin çevresindeki toprağı ve taşı temizlerken çok yavaş ve dikkatli davranıyormuş.

Fosil tam olarak ortaya çıktığında Arjin çok sevinmiş.  “Harika! İşte bu, arkeolog olmanın ne kadar heyecan verici olduğunu gösteriyor!” diye bağırmış. Sesi mağarada yankılanmış. Bulduğu dinozor fosili, aslında çok eski bir dinozorun kalıntılarıymış. Arjin, fosilin üzerindeki detayları inceledikçe, dinozorların yaşamış olduğu dünyayı anlamaya başlamış.. Bu keşif, ona arkeoloji ve fosillerin sadece kitaplarda değil, gerçek hayatta da ne kadar büyülü olabileceğini gösteriyormuş. Ve bu, onun başarılı bir arkeolog olma yolundaki ilk büyük adımıymış.

Arjin fosilin üzerindeki çatlaklara dikkatlice bakmış. Çatlakların arasından incecik ışık huzmeleri sızmaya başlamış. Çocuk parmağını fosilin kenarına sürünce, taşın etrafında gizli çizgiler belirivermiş. Çizgiler birleşip yuvarlak bir kapı şekline dönüşmüş. Arjin şaşkınlıkla geri çekilmiş ve kendi kendine “Bu sadece eski bir kemik değil… sanki bir kapının anahtarı!” demiş. Tam o anda yer hafifçe titremiş ve Arjin kendini bir anda tarih öncesi çağlara yolculuk yaparken bulmuş. Apartmanlardan büyük ağaçların, ışık saçan kocaman bitkilerin olduğu büyülü bir ormandaymış. Bir kaç adım atmış ve hemen ilerde devasa büyüklükteki dinozorları görmüş. Gözlerine inanamamış! Arjin’in kalbi heyecandan yerinden çıkacak gibi çarpıyormuş

Arjin gözlerini ovuşturmuş, gördüklerine inanmakta zorlanmış. Bu yeni dünyanın yalnızca renkleri değil, içindeki canlıları da olağanüstüymüş. İlk dikkatini çeken 30 metre boyundaki Titano-saur olmuş.

Bu dünyadaki en büyük otçul dinozormuş. Hemen ilerideki vadide 4-5 tane T Rex‘in avlandığını görmüş. Devasa boyutlardaki Brakio-saurus‘ların ağaçlara uzandığını, hızlı Veloci-raptor‘ların etrafa koştuğunu görmüş.

Arjin, adeta bir dinozor müzesinin içinde dolaşıyor gibi hissetmiş. Şaşkın şaşkın etrafına bakarken dinozorların en akıllısı olarak bilinen bilge bir Timurlengia ona doğru yaklaşmış ve Arjin’i selamlamış.

Timurlengia, Arjin’e yaşadıkları dünya hakkında çok şaşırtıcı bilgiler vermiş.

“Biz dinozorlar, insanlardan 200 milyon yıl önce yaşadık. Dünyanın her kıtasına yayıldık. Sadece ot yiyenler, et yiyen dinozorlar, uçanlar, yüzenler ve karada yaşayanlar olarak binlerce farklı türümüz vardır. Biz sürüngenler sınıfından hayvanlarız ve yumurtlayarak çoğalırız. 60-70 yıl yaşayabiliriz.”

Arjin tüm bu bilgileri bir dinozordan dinlemenin şaşkınlığını yaşıyormuş. Yanında yürüyen bu yeni arkadaşı ile yürürken attıkları her adımda toprak titriyormuş. Bilge dinozor Timurlengia anlatmaya devam etmiş.

“Bizim buralarda oksijen çok yüksektir. Doğa henüz insanlar nedeniyle bozulmadığı için her tarafta renk renk çeşit çeşit çiçek ve bitki görebilirsin. Ayrıca hava çoğu zaman sıcaktır. Bu nedenle dinozorlar arkadaşlarımızı çoğunda tüy yoktur.”
Timurlengia, Arjin’e dinozorların beslenme alışkanlıklarından, avlanma stratejilerine kadar pek çok ilginç detayı paylaşmış ve her biri harikaymış. Arjin her bir bilgiyi not alırken, bir yandan da çevresindeki büyülü dünyayı inceliyormuş.

Hemen ileride parlak renkli bir çiçek dikkatini çekmiş. İnanılmaz lezzetli görünen çiçeğe elini uzatmış ancak çiçek bir anda hareket ederek neredeyse Arjin’in elini yiyecekmiş. Timurlengia, gülümseyerek “Buradaki et obur çiçeklere dikkat etmelisin yoksa canın yanabilir.” demiş.

O sırada karnının iyice acıktığını fark eden Arjin, önlerine çıkan dev çilekleri görünce çok sevinmiş. Sulu, kırmızı çileklerin bir tanesi bile onun boyunu geçiyormuş. Bir parça çilek kopartmış ve lezzetine inanamamış. Bu doğal ortamda büyüyen gerçek organik çileklerin tadı, onun bildiği çileklerden bin kat daha güzelmiş.
Arjin kocaman çileğin tadını çıkarırken bir  yandan etrafı incelemiş. Karnı doyunca gözlerini gökyüzüne kaldırmış. Yukarıda devasa kanatlarıyla süzülen uçan dinozorlar görünmüş. Güneş ışığı onların kanatlarından yansıyıp gökyüzünü parıl parıl boyamış. O an Arjin’in içinde yeni bir merak uyanmış; “Keşke ben de onların yanında süzülebilseymişim.” demiş.

Bilge arkadaşı Timurlengia, “Senin için bunu bir arkadaşımdan rica edebilirim.” diye yanıtlamış. Arjin çok sevinmiş.

Kısa süre sonra devasa büyüklükteki bir uçan dinozor yanlarına gelmiş ve Arjin’i kanatlarının arasına almış. “Sıkı tutun!” diyerek onu hızla gökyüzüne uçurmuş.

Arjin gökyüzünde süzülürken rüzgâr saçlarını okşamış, aşağıda uzanan vadiler ve devasa dinozor sürüleri gözlerinin önünde küçülmüş. O an kendini özgür bir kuş gibi hissetmiş. Uçan dinozorun kanat çırpışlarıyla gökler arasında dans etmiş, bulutların arasından geçerken kalbinin sevinçle çarptığını fark etmiş.

Bu büyüleyici orman, yukarıdan çok daha güzel görünüyormuş. Dev gibi dinozorların arasından uçarak ilerlemişler, yüksek şelaleleri, büyük ağaçları aşmışlar. Bu gerçekten inanılmaz bir yolculukmuş. Gün batımına doğru uçarken Arjin, saatin oldukça geç olduğunu fark etmiş ve eve gitmesi gerektiğini söylemiş. Yeni dinozor arkadaşlarına teşekkür etmeyi ihmal etmemiş.

Timurlengia, Arjin’in geri dönüş kapısını bulmasına yardımcı olmuş ve gizemli kapıdan Mardin’e geri dönmesini sağlamış. Üstü başı toz içinde kalan Arjin, fosili yanına alarak mağaradan çıkmış.